Το πέτρινο κρεβάτι.

Νομίζεις ότι έχεις προβλήματα? 2 η ώρα το πρωί, χειμώνας με ψύχος. Περιμένω στην στάση το νυχτερινό λεωφορείο στην καμάρα. Έλα μια βόλτα από εδώ.. κοίτα απέναντι στην καμάρα.. στα σκαλιά τις εκκλησίας. Αυτά τα σκαλιά θα είναι το κρεβάτι για μερικούς ανθρώπους απόψε. Κάθομαι όρθιος και παγώνω περιμένοντας. Σκέπτομαι ότι σε λίγα λεπτά θα είμαι στο ζεστό μου δωμάτιο. Στην ασφάλεια του σπιτιού μου. Του δικού μου σπιτιού. Κοιτάζω ξανά αυτούς τους ανθρώπους στα σκαλιά………. Θα αντέξουν?.. Νομίζεις ακόμα πως έχεις προβλήματα?

Ο μεγάλος παράνομος.

Κανένας ίσως δεν αγάπησε την μουσική περισσότερο από τον Johnny cash.

Εμμονή.

Ακόμα έχω στο μυαλό μου το όνομα της. Σαν μια πικρή γεύση που δεν θέλει να φύγει από τα χείλια μου.

Άτιτλο.

Deleting my emotions, formatting my heart.

Για τον Charles Baudelaire.

Ο Charles Baudelaire ήταν μάλλον τρελός. Και αν όχι τρελός τότε ήταν σίγουρα διπλή προσωπικότητα. Το καταλαβαίνεις διαβάζοντας τον ότι είχε ένα θέμα με τις γυναίκες. Τις αγαπούσε ή τις μισούσε. Ποιος από εμάς ώμος μπορεί να απαντήσει αυτό το ερώτημα για τις γυναίκες?..

Βόλτα στον χρόνο.

Βγήκα μια βόλτα απόψε. Τίποτα σημαντικό, λίγο περπάτημα στην παραλία με τσουχτερό κρύο για παρέα. Δίπλα μου πέρασε ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Το βλέμμα μου έπεσε στα χέρια τους.. περπατούσαν χέρι χέρι. Παρατηρώντας τους κατάλαβα ότι δεν το έκαναν  σε περίπτωση που αν πέσει ο ένας, να τον βοηθήσει ο άλλος να σηκωθεί.. αλλά γιατί νιώθουν ακόμα όπως τότε..

Για την μουσική.

Μουσική: η έμπνευση της δύναμης μας.